تفاوت های گارانتی و وارانتی چیست؟

رای دهی:  / 5
ضعیفعالی 

 

گارانتی و وارانتی جزو معدود کلمات اضافه شده به زبان فارسی بوده که به معنای ضمانت نامه بکار می روند. با مروری کوتاه بر کتابچه راهنمای مشتری در محصولات خارجی، به واقع فقط لفظ وارانتی دیده شده و از کلمه گارانتی به ندرت استفاده می گردد. از آنجایی که بکارگیری هر یک از دو کلمه در محصولات برای هر یک از مشتریان حقوق مختلفی را به ارمغان خواهد آورد و همچنین در صورت صادرات، بکارگیری نادرست این کلمات می تواند بار مالی سنگینی برای صادرکنندگان به بار بیاورد، پس بهتر است به معانی هر یک از این کلمات با دقت نظر بیشتری برخورد کرده تا تبعات استفاده از آن کمتر و حقوق حقه مشتری نیز عینا پرداخت گردد.
وارانتی و گارانتی هر دو به معنای قول و تضمینی است که از سوی تولیدکننده ارایه می شود تا اطمینان لازم از کارکرد محصول را طی زمان مشخصی تاکید نماید. در صورت بروز نقص و خطایی در کارکرد محصول که ناشی از تولید بوده و منشا آن استفاده نادرست مشتری نباشد تمامی هزینه ها از سوی تولیدکننده به مشتری پرداخت می گردد که در این صورت و به این نوع ضمانت در عرف بین الملل وارانتی گفته می شود. اگر همین قول و تضمین در قبال اخذ هزینه از مشتری انجام پذیرد، آنگاه آنرا گارانتی می نامند.
هر یک از این دو مفهوم به شرح زیر تعریف می گردند:
وارانتی عبارت است رفع ایراد (تعمیر یا تعویض) قسمتی از یا تمام محصول که بعلت خطای تولید ایجاد شده و مشتری در ایجاد آن نقشی نداشته است و طی زمان مشخص و به هزینه تولیدکننده. و از سوی دیگر گارانتی عبارت است رفع ایراد (تعمیر یا تعویض) قسمتی از یا تمام محصول که بعلت خطای تولید ایجاد شده و مشتری در ایجاد آن نقشی نداشته است طی زمان مشخص و به هزینه مشتری.
باید توجه داشت آنچه که مشتری در گارانتی پرداخت می کند هزینه ای است که در ابتدا با سازنده به توافق رسیده تا در صورت پرداخت آن طی مدت مشخص تمامی ایرادات ناشی از تولید را شرکت سازنده پرداخت نماید. این جدای آن چیزی است که هم اکنون در کشور ما اجرا می گردد. با ذکر مثالی به شرح زیر تفاوت های این دو مفهوم می پردازیم.
شرکت خودروساز داخلی اعلام می دارد که خودروهای خود را تا ۳ سال پس از فروش گارانتی کرده و تا ۱۰ سال نیز خدمات پس از فروش ارایه می دهد. در واقع آنچه که در این حالت اتفاق می افتد این است که این خودروساز ۳ سال اول خدمات خود را تحت پوشش وارانتی ارایه می دهد و ۷ سال مابقی را در صورت بروز هر ایرادی هزینه های مربوطه را از مشتری دریافت داشته و به هزینه مشتری رفع ایراد می کند. در اینجا عامل ایراد نامشخص بوده و برای سازنده تفاوت نمی کند که ایراد ناشی از کیفیت تولید بوده یا کارکرد نادرست مشتری. در حقیقت در این حالت سازنده فقط متعهد به تامین قطعات برای هفت سال می باشد. در صورتیکه اگر همین سازنده متعهد شود که مبلغی را بعنوان هزینه ثابت از مشتری دریافت دارد و ایرادات ناشی از تولید را پس از دوره ورانتی برطرف نماید) که عموما براساس سن محصول این مبلغ سنجیده می شود (آنگاه مشتری قادر به تفکیک مسئولیت خود و شرکت سازنده خواهد بود.
بکارگیری این کلمات با تعاریف داخلی در هنگام صادرات منجر به بروز بسیاری از سوتفاهم های بین طرفین می گردد و حتی در مواقعی نیز در همان ابتدای مذاکرات منجر به فرار مشتری و شکست صادرکننده می گردد. نگارنده در جلسه ای عینا شاهد بروز ترک خرید از سوی خریدار خارجی بوده است که با توضیحات اضافی و تکمیلی این سوتفاهم برطرف و شرکت سازنده داخلی مکلف به اصلاح متن قرارداد خود گردید.
در شرایطی که شرکت های خارجی به خاطر رقابت، کیفیت خودرو را بالاتر می برند و با اطمینان از کیفیت محصولات خود، وارانتی محصولات شان را افزایش می دهند. وارانتی های مادام العمر یا وارانتی ۵ ساله سپر تا سپر و وارانتی ۱۰ ساله نیروی محرکه خودرو نمونه ای از این خدمات است.  استفاده از واژگان ناصحیح در گویش فارسی و ترجمه نادرست کلمات گارانتی و وارانتی به زبان های دیگر می تواند عواقب جبران ناپذیری را برای شرکت ها در پی داشته باشد.

نویسنده: دکتر نادر وهاب آقایی

 

 مرجع:

http://assimag.com/?p=120